DOM BROWNA ZNISZCZONY MAJĄTEK SPRZEDANY DEWELOPEROM
Październik to okres inwentaryzacji.
Dealer samochodowy Statler Toyota odnotowuje teraz najwyższą sprzedaż
modelu toyoty z 1985 roku.
Nie znajdziecie lepszego auta
za lepszą cenę i z lepszym serwisem nigdzie w Hill Valley.
Tylko Statler Toyota z Hill Valley.
Senat ma dziś głosować w tej sprawie.
Inne wiadomości. Przedstawiciele nuklearnego ośrodka badawczego
zaprzeczyli pogłosce, jakoby przed dwoma tygodniami
skradziono z ich magazynu skrzynkę plutonu.
SKRADZIONO PLUTON?
Do rzekomej kradzieży przyznała się libijska grupa terrorystyczna.
Przedstawiciele ośrodka twierdzą, że
pogłoska jest wynikiem błędu w dokumentach.
FBI, które prowadzi dochodzenie w tej sprawie, odmówiło komentarzy.
Doktorze?
Halo! Jest tam kto?
Einstein, chodź do mnie.
Co się dzieje? Boże.
Jezu!
Okropność. Gdzie on jest?
PLUTON - ZACHOWAĆ OSTROŻNOŚĆ
REGULACJA MOCY
GŁÓWNE ZASILANIE
MOC GŁÓWNA
MOC DODATKOWA
INSTRUMENTY LUB MIKROFON
Rock 'n' roll.
- Halo. -Marty, to ty?
- Doktorze, gdzie pan jest? -Dobrze, że cię znalazłem.
Spotkamy się o 01:15 przy Bliźniaczych Sosnach.
Dokonałem przełomowego odkrycia. Musisz mi pomóc.
O 01:15? W środku nocy?
Doktorze, co się dzieje?
- Gdzie pan był cały tydzień? -Pracowałem.
- Jest z tobą Einstein? -Tak, jest tutaj.
Zostawił pan na cały tydzień włączony sprzęt.
Mój sprzęt. Dobrze, że mi przypomniałeś, Marty.
Nie podłączaj się do wzmacniacza. Może nastąpić przeciążenie.
Dobrze, będę pamiętał.
Świetnie, do zobaczenia w nocy. Nie zapomnij.
01:15, centrum handlowe Bliźniacze Sosny.
Dobrze.
- Czy to moje zegary? -Tak, jest 08:00.
Doskonale! Mój eksperyment się powiódł! Późnią się dokładnie 25 minut!
Chwileczkę, doktorze.
- Czy to znaczy, że teraz jest 08:25? -Właśnie.
Do licha! Spóźnię się do szkoły.
WITAMY W HILL VALLEY
LICEUM HILL VALLEY
- Jennifer. -Marty, nie idź tędy.
Strickland cię szuka.
Gdy cię złapie, dostaniesz czwarte upomnienie z rzędu.
Dobra, chodź. Jest chyba bezpiecznie.
Tym razem to nie była moja wina. Zegary doktora późnią się 25 minut.
Doktora?
A więc wciąż zadajesz się z doktorem Emmettem Brownem, McFly?
Upomnienie dla ciebie, panno Parker.
I dla ciebie, McFly. Zdaje się, że to czwarte z rzędu.
Pozwól, że udzielę ci rady, młody człowieku.
Tak zwany doktor Brown jest niebezpieczny. To prawdziwy wariat.
Zadawaj się z nim dalej, a napytasz sobie biedy.
Tak, proszę pana.
Niepokoi mnie twoja postawa. Jesteś obibokiem.
Twój ojciec był taki sam, gdy chodził do tej szkoły. Był obibokiem.
Mogę już iść, panie Strickland?
Twój zespół ma po lekcjach przesłuchanie w związku z zabawą taneczną.
Ale czy warto? Nie macie szans.
Za bardzo jesteś podobny do ojca.
Jeszcze żaden McFly niczego nie osiągnął w całej historii Hill Valley.
No cóż, historia się wkrótce zmieni.
Następni.
Dajmy czadu, chłopaki.
PRZESŁUCHANIA - KONKURS MUZYCZNY
No dobrze.
Jesteśmy Pinheads.
Raz, dwa, trzy.
Wystarczy. Już dziękujemy.
Dosyć, chłopaki.
Obawiam się, że jesteście za głośni.
Następni.
Proszę następny zespół.
Wybierzcie powtórnie burmistrza Goldie'ego Wilsona.
Postęp to jego drugie imię.
"Za głośni". Nie do wiary.
Nigdy nie dadzą nam zagrać przed publicznością.
Marty, jedna porażka to nie koniec świata.
Chyba nie nadaję się na muzyka.
Jesteś w tym naprawdę dobry, a twoja demówka jest rewelacyjna.
Musisz ją wysłać do wytwórni płytowej.
- Jest tak, jak mówi doktor. -Wiem.
Jeśli się do czegoś naprawdę przyłożysz, osiągniesz wszystko.
To dobra rada.
No dobrze, a jeśli wyślę kasetę i ona im się nie spodoba?
Jeśli powiedzą, że jestem kiepski?
Jeśli powiedzą: "Nie masz przyszłości"?
Nie zniósłbym takiej porażki.
Zaczynam gadać jak mój stary.
- On nie jest taki zły. -Ratujmy ratusz.
Zgodził się pożyczyć ci jutro wóz.
Spójrz na to cacko.
- Świetny wóz. -Cofnij.
Pewnego dnia, Jennifer.
Nie byłoby fajnie pojechać czymś takim nad jezioro?
Rzucić śpiwory na tył.
Poleżeć sobie pod gwiazdami.
- Przestań. -Czemu?
Czy twoja mama wie? O jutrzejszej nocy?
Daj spokój. Mama myśli, że jadę z kumplami pod namiot.
Wściekłaby się, gdyby wiedziała, że jadę z tobą.
Znów musiałbym słuchać,
że ona nigdy nie robiła takich rzeczy w moim wieku.
Ta kobieta urodziła się chyba zakonnicą.
Robi, co może, żeby cię szanowano.
Nie za bardzo jej to wychodzi.
Fatalnie.
Ratujmy ratusz.
Burmistrz Wilson popiera inicjatywę zastąpienia tego zegara innym.
Trzydzieści lat temu w ratusz uderzył piorun i od tego czasu zegar nie działa.
Stowarzyszenie Obrońców Hill Valley uważa,
że zegar powinien tu zostać
jako część naszej historii i dziedzictwa.
- Ćwierćdolarówka. -Dziękuję.
Proszę, to ulotka.
Ratujmy ratusz!
Na czym skończyliśmy?
- Na tym. -Jennifer!
To mój tata. Muszę iść.
- Zadzwonię wieczorem. -Będę u babci.
Dam ci jej numer.
Pa.
RATUJMY RATUSZ
Kocham cię! 555-4823
OSIEDLE LYON
Bravo, Tango, Delta 6-2-9.
Do wszystkich jednostek. Trzeba odholować rozbity wóz.
Doskonale. Cudownie.
Nie mogę uwierzyć, że pożyczyłeś mi wóz, nie mówiąc, że ma martwy punkt.
Mogłem zginąć.
Słuchaj, Biff, nigdy nie zauważyłem
żadnego martwego punktu, gdy jeździłem tym autem.
Witaj, synu.
Jesteś ślepy, McFly?
Jak inaczej wytłumaczyć to, że wóz jest rozbity?
Biff, czy mogę przyjąć,
że twoja ubezpieczalnia zapłaci za szkody?
Moja ubezpieczalnia? To twój wóz.
Twoja ubezpieczalnia powinna zapłacić. A kto zapłaci za to?
Zalałem się cały piwem, gdy najechał na mnie tamten wóz.
Kto zapłaci za pralnię?
I gdzie są moje sprawozdania?
Jeszcze ich nie skończyłem, ale uznałem, że skoro mają być gotowe na...
Halo? Jest tam kto?
Myśl, McFly. Myśl!
Muszę mieć czas na ich przepisanie.
Wiesz, co by było, gdybym oddał je napisane twoim charakterem pisma?
Wyleciałbym z roboty.
Nie chciałbyś tego, prawda?
- Prawda? -Oczywiście, że nie.
Nie chciałbym tego.
Słuchaj, skończę je dzisiaj
i przyniosę ci jutro rano.
Byle nie za wcześnie. Lubię pospać w sobotę.
Masz rozwiązane sznurowadło.
Nie bądź taki łatwowierny, McFly. Fajna chata.
Odholowałem ci wóz pod sam dom,
a ty masz dla mnie tylko niskokaloryczne piwo?
Co się tak gapisz, tępaku?
Pozdrów ode mnie mamę.
Wiem, co chcesz powiedzieć, synu, i masz rację. Masz rację.
Ale... tak się składa, że Biff jest moim szefem,
a ja nie bardzo potrafię stawiać na swoim.
Ale wóz, tato.
Przecież go rozbił, zniszczył.
Potrzebowałem go na jutro.
Masz pojęcie, jakie to było dla mnie ważne?
Wiem i mogę tylko powiedzieć:
przepraszam.
Wierz mi, Marty, dobrze na tym wyszedłeś.
Przynajmniej nie musisz się stresować
ani zawracać sobie głowy całym tym graniem na zabawie.
Tata ma rację. Zawroty głowy to nic miłego.
Dzieci, musimy zjeść to ciasto sami.
Wuj Joey znów nie dostał zwolnienia warunkowego.
WITAJ W DOMU WUJKU JOEY
Byłoby miło, gdybyście do niego napisali.
Do tego więziennego ptaszka?
To twój brat, mamo.
Tak. To straszny wstyd mieć wujka, który siedzi w więzieniu.
Wszyscy popełniamy w życiu błędy.
- Cholera. Spóźnię się. -Davidzie, nie przeklinaj!
Chodź tu i pocałuj mamę na pożegnanie.
Tylko szybko, mamo. Ucieknie mi autobus.
Na razie, tato.
Czas umyć włosy.
Marty. Nie jestem twoją sekretarką.
Gdy opłakiwałeś przed domem wóz,
dzwoniła dwa razy Jennifer Parker.
Nie lubię jej.
Dziewczyna, która dzwoni do chłopaka, sama prosi się o kłopoty.
Mamo, nie ma nic złego w dzwonieniu do chłopaka.
Uważam, że to okropne. Dziewczyny uganiające się za chłopakami.
Gdy byłam w twoim wieku, nie uganiałam się za żadnym chłopakiem
ani nie siedziałam z nim w zaparkowanym aucie.
To jak ja mam kogoś poznać?
No cóż, to się po prostu stanie. Tak jak było ze mną i twoim ojcem.
To było takie głupie. Dziadek potrącił go samochodem.
Tak właśnie miało być.
Poza tym... gdyby dziadek go nie potrącił, żadnego z was nie byłoby na świecie.
Tak.
Tylko nie rozumiem, co tata robił na środku ulicy.
Co wtedy robiłeś, George? Obserwowałeś ptaki?
Co, Lorraine? Co?
W każdym razie wasz dziadek go potrącił, a potem wziął do domu.
Wasz tata wydawał się taki bezradny.
Jak małe, bezdomne szczenię. Podbił wtedy moje serce.
Tak, mamo, wiemy. Opowiadałaś nam to milion razy.
Było ci go żal.
Poszłaś z nim na zabawę Morska Ryba.
Nie, zabawa nazywała się Morski Czar.
Nasza pierwsza randka. Nigdy jej nie zapomnę.
Tamtej nocy była straszna burza, pamiętasz, George?
Wasz ojciec pocałował mnie pierwszy raz na tamtym parkiecie.
Wtedy zdałam sobie sprawę,
że spędzę z nim resztę życia.
Halo.
- Marty, nie śpisz, prawda? -Doktor.
Nie. Oczywiście, że nie.
Słuchaj, to bardzo ważne. Zapomniałem mojej kamery wideo.
Możesz wpaść po drodze do mojego domu i ją zabrać?
Tak. Już jadę.
CENTRUM HANDLOWE BLIŹNIACZE SOSNY 01:15
SPÓŁKA DR E. BROWNA
Einstein! Gdzie doktor?
Doktorze!
- Marty! Udało ci się! -Tak.
Witaj na pokazie najważniejszego eksperymentu w moim życiu.
Ale auto, to DeLorean...
Otrzymasz odpowiedzi na wszystkie pytania.
Włącz kamerę. Zaczynamy.
- To strój jakiejś gwiazdy rocka? -Nieważne.
- Nie teraz. -Jestem gotowy.
Mówi doktor Emmett Brown.
Jestem przed centrum handlowym Bliźniacze Sosny.
Jest sobotnia noc, 26 października 1985, godzina 01:18.
Eksperyment numer jeden.
Chodź, Einie. Wskakuj do wozu. Do środka. Siad.
Zapnij pas.
Dobrze.
Zwróćcie uwagę, że zegar Einsteina
jest dokładnie zsynchronizowany z moim zegarem kontrolnym.
- Sfilmowałeś to? -Tak. Dalej, doktorze.
Dobrze.
Miłej podróży, Einsteinie. Uważaj na głowę.
Steruje się tym samochód?
- Patrz. -Dobrze. Filmuję.
Jezu!
Nie mnie! Samochód!
Jeśli moje obliczenia są dobre,
to gdy auto osiągnie prędkość 140 km na godzinę,
zobaczysz coś niezwykłego.
Patrz!
A nie mówiłem? 140 km na godzinę!
POZACZAS
Przeniesienie w czasie nastąpiło dokładnie o 01:20!
Jezu Chryste!
Doktorze, zdezintegrował pan Einsteina!
Spokojnie. Niczego nie zdezintegrowałem.
Struktura molekularna Einsteina ani wozu nie została naruszona.
To gdzie są?
Pytanie powinno brzmieć: "Kiedy są?"
Einstein został właśnie pierwszym podróżnikiem w czasie.
Wysłałem go w przyszłość.
A ściślej mówiąc, minutę w przyszłość.
Dokładnie o 01:21
ujrzymy jego i samochód.
Chwileczkę, doktorze.
Twierdzi pan, że zrobił wehikuł czasu...
- z DeLoreana? -Uważam,
że jak już robić z samochodu wehikuł czasu, to z klasą.
Poza tym dzięki nierdzewnej stali rozproszenie cząsteczek...
Uważaj!
- Co? Jest gorący? -Zimny. Cholernie zimny.
Einstein, ty mały diabełku!
Zegar Einsteina późni się dokładnie minutę w stosunku do mojego i wciąż działa!
- Nic mu nie jest. -Jest cały.
Nawet nie wie, że coś się stało.
Dla niego ta podróż odbyła się w mgnieniu oka.
Dlatego jego zegar późni się minutę.
Einstein błyskawicznie ją przeskoczył.
Pokażę ci, jak to działa.
Najpierw włącza się obwody czasowe.
26 X 1985, 01:21 26 X 1985, 01:22
GŁÓWNA MOC PROCENTOWA ZBIORNIK PLUTONU
Tutaj widać, dokąd się wybierasz, tu - gdzie jesteś,
a tu - gdzie byłeś.
Wystarczy wpisać datę, która cię interesuje.
Powiedzmy, że chcesz zobaczyć podpisanie Deklaracji Niepodległości.
4 X 1776
Albo być świadkiem narodzin Chrystusa.
25 XII 0000
A to wiekopomna data w historii nauki.
5 listopada 1955.
Tak, oczywiście. 5 listopada 1955.
Co się wtedy wydarzyło?
Tego dnia wynalazłem wehikuł czasu. Mam to żywo w pamięci.
Stałem na sedesie i wieszałem zegar.
Poślizgnąłem się i uderzyłem głową o zlew.
Po oprzytomnieniu doznałem olśnienia.
Miałem wizję. Obraz w głowie. Obraz tego.
PRZED OTWARCIEM WYŁĄCZ NAPĘD - CHROŃ OCZY PRZED ŚWIATŁEM
Dzięki temu podróżowanie w czasie jest możliwe. To kondensator strumienia.
Kondensator strumienia?
Realizacja tej wizji kosztowała mnie 30 lat pracy i cały majątek rodzinny.
Mój Boże, tyle czasu?
Sporo się tutaj zmieniło.
Pamiętam, że jak okiem sięgnąć były tu wszędzie pola uprawne.
Ich jedynym właścicielem był stary Peabody.
Wpadł na szalony pomysł. Chciał uprawiać sosny.
To niesamowite, doktorze. Wspaniałe.
Silnik jest napędzany zwykłą benzyną bezołowiową?
Niestety nie. Potrzebuje czegoś, co da mu większego kopa. Plutonu.
Plutonu. Zaraz, zaraz.
Twierdzi pan, że to nuklearne auto?
Filmuj.
Nie, jest elektryczne,
ale potrzebna jest reakcja nuklearna do wytworzenia 1,21 gigawata energii.
Plutonu nie można tak po prostu kupić w sklepie.
Ukradł go pan?
Oczywiście. Ugrupowaniu terrorystycznemu.
Chcieli, żebym im zbudował bombę.
Wziąłem pluton i dałem im obudowę bomby
nafaszerowaną częściami z flipera.
- Dam ci skafander ochronny. -Jezu!
Musimy ponownie załadować.
Teraz jest bezpiecznie. Wszystko pokryte ołowiem.
Tylko nie zgub taśm. Potrzebuję ich do archiwum.
Włożymy to z powrotem. Właśnie tak.
Omal nie zapomniałem o bagażu.
Kto wie, czy mają tam w przyszłości bawełnianą bieliznę?
- Jestem uczulony na syntetyki. -W przyszłości?
- A więc tam się pan wybiera. -Owszem. 25 lat.
Zawsze marzyłem o ujrzeniu przyszłości, wyzwoleniu się z więzów czasu,
ujrzeniu postępu ludzkości.
Czemu nie?
Będę mógł też zobaczyć, kto za 25 lat wygra ligę baseballową.
Doktorze.
Niech mnie pan tam odwiedzi.
Zrobię to. Filmuj.
Ja, doktor Emmett Brown,
wyruszę zaraz w historyczną podróż.
Gdzie ja mam głowę? Niemal zapomniałem o dodatkowym plutonie.
Jak bym wrócił? Jeden pojemnik, jedna przejażdżka.
Chyba postradałem rozum.
O co chodzi?
O Boże.
Znaleźli mnie. Nie wiem jak, ale znaleźli.
- Uciekaj, Marty! -Kto?
A jak myślisz? Libijczycy!
Cholera jasna!
Ściągnę na siebie ogień!
Doktorze, niech pan zaczeka!
Nie!
Dranie!
Jedź! Cholerny ruski karabin.
Jedź!
5 XI 1955 - CEL PODRÓŻY
Szybciej, do licha!
Jezu!
Cholera jasna!
Zobaczymy, czy wyciągniecie 145.
ROK 1955
Tato, co to? Co to jest, tato?
Wygląda jak samolot bez skrzydeł.
To nie samolot. Spójrzcie na to.
OPOWIEŚCI Z KOSMOSU
Dzieci!
Posłuchajcie...
Halo.
Przepraszam.
Przepraszam za stodołę.
Już przybrał ludzką postać! Zastrzel go!
Giń, zmutowany sukinsynu!
Uciekaj!
Stój!
Strzelaj, tato!
Moja sosna! Dlaczego...
Ty kosmiczny draniu! Zniszczyłeś moją sosnę!
Dobra, McFly. Weź się w garść. To tylko sen.
Bardzo sugestywny sen.
ZAMIESZKAJ W DOMU PRZYSZŁOŚCI... Już dziś! OSIEDLE LYON
HIT TEJ ZIMY
- Musicie mi pomóc. -Nie zatrzymuj się, Wilbur! Nie!
To niemożliwe.
To jakieś szaleństwo.
Zapal.
Doskonale.
ZBIORNIK PLUTONU - PUSTY
Hill Valley - 3 KM
WSTĘP 50 centów
BYDLĘCA KRÓLOWA STANU MONTANA B. STANWYCK - R. REAGAN
KLIMATYZACJA
Nowość BALLADA DAVY'EGO CROCKETTA
16 TON... I więcej!
WITAJ W HILL VALLEY "Miłym miejscu do mieszkania"
JEDŹ OSTROŻNIE!
Pamiętajcie, obywatele, przyszłość jest w waszych rękach.
Jeśli wierzycie w postęp, wybierzcie powtórnie burmistrza Reda Thomasa.
Postęp to jego drugie imię. Postępowy program Reda Thomasa
to więcej miejsc pracy, lepsza edukacja, lepsze warunki życia i niższe podatki.
W dniu wyborów oddaj głos na sprawdzonego polityka.
Wybierz powtórnie burmistrza Reda Thomasa.
SOBOTA, 5 LISTOPADA 1955
To musi być sen.
TELEFON
5 centów - NASZA KAWA JEST WARTA KAŻDEJ CENY
Hej, mały. Uciekłeś z tonącego okrętu?
- Co? -Po co ci ta kamizelka ratunkowa?
- Chciałbym skorzystać z telefonu. -Jest na zapleczu.
Brown.
Świetnie. Żyje pan.
Brown Emmett L. naukowiec 1640 Riverside dr.
Niech pan odbierze.
- Czy wie pan, gdzie jest Riverside 1640... -Zamówisz coś, mały?
Tak. Napiłbym się czegoś. Może fanty.
Nie rozdajemy tu żadnych fantów.
No tak. Poproszę dietetyczną pepsi.
Nie przeciągaj struny, żartownisiu.
Niech będzie coś bez cukru.
Coś bez cukru.
McFly.
Co ty tu robisz?
Biff.
Mówię do ciebie, McFly, irlandzki śmieciu!
- Biff. Chłopaki. Jak się macie? -Odrobiłeś za mnie pracę domową?
Uznałem, że skoro jest na poniedziałek...
Halo? Jest tam kto?
Myśl, McFly. Myśl!
Muszę mieć czas na przepisanie.
Wiesz, co by było, gdybym oddał ją napisaną twoim charakterem pisma?
Wyleciałbym ze szkoły.
Nie chciałbyś tego, prawda?
- Prawda? -Oczywiście, że nie.
- Nie. -Nie chciałbym tego.
- Co się tak gapisz, tępaku? -Spójrzcie na tę kamizelkę ratunkową.
Kretyn boi się, że się utopi.
To co z moją pracą domową, McFly?
Dobrze, Biff. Dokończę dziś wieczorem
i przyniosę ci ją jutro rano.
Byle nie za wcześnie. Lubię pospać w sobotę. Masz rozwiązane sznurowadło!
Nie bądź taki łatwowierny, McFly.
- Nie chcę cię tu więcej widzieć. -Dobrze. Na razie.
- Co? -Jesteś George McFly!
Tak. A ty kto?
Dlaczego dajesz im tak sobą pomiatać?
Są silniejsi ode mnie.
Postaw im się. Musisz się szanować.
Jeśli teraz dasz się ludziom wykorzystywać,
będą cię wykorzystywać przez całe życie.
Spójrz na mnie. Myślisz, że już zawsze będę w tej lichej knajpie?
- Uważaj, Goldie. -Wykluczone!
Osiągnę coś. Pójdę do szkoły wieczorowej.
Pewnego dnia stanę się kimś.
To prawda. Będzie burmistrzem.
Tak, jestem...
Burmistrzem!
Świetny pomysł! Mógłbym kandydować na burmistrza.
Czarny burmistrz. A to heca.
Przekona się pan. Będę burmistrzem.
Będę najpotężniejszą osobą w Hill Valley i zrobię w tym mieście porządek.
Świetnie. Zacznij od zamiecenia podłogi.
Burmistrz Goldie Wilson. Podoba mi się.
Hej, tato! George! Hej, ty na rowerze!
To podglądacz!
Tato!
Zaczekaj. Kim jesteś?
Stello! Kolejny gnojek wpadł pod koła mojego wozu!
Chodź tu! Pomożesz mi go zanieść do domu!
Mamo? To ty?
Spokojnie. Odpręż się.
Spałeś prawie dziewięć godzin.
Miałem straszny sen.
Śniło mi się, że cofnąłem się w czasie. To było okropne.
Jesteś cały i zdrowy w roku 1955.
1955?
- Jesteś moją... -Jestem Lorraine.
- Lorraine Baines. -Tak.
Ale ty... Jesteś taka...
Jesteś taka szczupła!
Spokojnie, Calvinie. Masz dużego siniaka na głowie.
- Gdzie moje spodnie? -Tam, na tamtej skrzyni.
Jeszcze nigdy nie widziałam fioletowych majtek, Calvinie.
Calvinie? Czemu tak mnie nazywasz?
To twoje imię, prawda? Nazywasz się Calvin Klein.
To nazwisko jest wypisane na całych majtkach.
Nazywają cię Cal, tak?
Nie, prawdę mówiąc, ludzie nazywają mnie Marty.
Miło cię poznać, Calvinie...
Marty...
Klein.
- Mogę tu siedzieć? -Jasne.
W porządku. Jasne.
Masz tam takiego dużego siniaka.
Lorraine, jesteś na górze?
O Boże! Moja matka! Szybko! Włóż spodnie!
Marty, od jak dawna jesteś w porcie?
- Słucham? -Zgadłam, że jesteś marynarzem.
- To dlatego nosisz kamizelkę ratunkową. -Straż przybrzeżna.
Sam, to ten młody człowiek, którego potrąciłeś.
Nic mu nie jest. Dzięki Bogu.
Co robiłeś na środku ulicy?
Nie przejmuj się. Jest dziś w kiepskim nastroju.
Przestań w tym grzebać. Chodź na kolację.
Już poznałeś Lorraine.
To jest Milton, to Sally, to Toby,
a małe dziecko w łóżeczku to Joey.
A więc ty jesteś wujek Joey.
Przyzwyczajaj się do tych krat, mały.
Tak. Joey uwielbia siedzieć w łóżeczku.
Płacze, gdy chcemy go z niego wyjąć, więc jest tam cały czas.
Mam nadzieję, że lubisz zapiekanki z mięsem.
- Naprawdę powinienem już... -Siedź tu, Marty.
Sam, przestań w tym grzebać i chodź wreszcie na kolację.
Popatrzcie.
Teraz możemy oglądać Jackie'ego Gleasona.
Nasz pierwszy telewizor. Tata przyniósł go dzisiaj.
Masz telewizor?
Tak, właściwie mamy dwa.
Ojej! Musicie być bogaci.
Kochanie, on cię podpuszcza. Nikt nie ma dwóch telewizorów.
Widziałem to. Klasyka.
W tym odcinku Ralph przebiera się za kosmitę.
Jak mogłeś to widzieć? To nowy odcinek.
No cóż, widziałem powtórkę.
- Co to jest powtórka? -Kiedyś się dowiesz.
Wiesz, Marty, kogoś mi przypominasz. Czy znam twoją mamę?
Tak, to możliwe.
W takim razie zadzwonię do niej. Nie chcę, żeby się martwiła.
Nie może pani.
Nikogo nie ma w domu.
Jeszcze.
Przepraszam, nie wiedzą państwo, gdzie jest Riverside Drive?
Na wschodzie. Po drugiej stronie miasta. To równoległa ulica do Maple.
Równoległa ulica do Maple to przecież John F. Kennedy Drive.
Kto to jest John F. Kennedy?
Mamo?
Skoro rodziców Marty'ego nie ma w mieście,
to powinien chyba u nas przenocować?
Bądź co bądź, tata omal go nie zabił.
To prawda, Marty.
Myślę, że powinieneś u nas przenocować. Jesteśmy za ciebie odpowiedzialni.
- No nie wiem. -Może spać w moim pokoju.
Muszę lecieć! Dziękuję za wszystko. Byliście wspaniali.
Zobaczymy się później. O wiele później.
- Bardzo dziwny młody człowiek. -Niedorozwinięty.
To dziedziczne. Jego rodzice też są pewnie niedorozwinięci.
Lorraine, jeśli będziesz miała takie dziecko, wyrzeknę się ciebie.
Doktorze?
Nic nie mów.
Żadnych nazwisk. Nie chcę nic o tobie wiedzieć.
- Proszę posłuchać... -Cicho!
- To ja, Marty. -Nic mi nie mów.
- Musi mi pan pomóc... -Cicho.
Będę czytał twoje myśli.
Zobaczmy. Przybyłeś z daleka?
- Tak, zgadza się. -Nic nie mów!
Chcesz, żebym zaprenumerował Saturday Evening Post.
- Nie. -Ani słowa!
Milcz.
Datek. Chcesz, żebym wsparł jakąś sumą Młodzieżówkę Straży Przybrzeżnej.
Doktorze,
jestem z przyszłości.
Przybyłem tu wehikułem czasu, który pan wynalazł.
Teraz musi mi pan pomóc wrócić do 1985 roku.
Mój Boże!
Wiesz, co to znaczy?
To znaczy, że to cholerne urządzenie nie działa!
Musi mi pan pomóc. Tylko pan wie,
jak działa wehikuł czasu.
Wehikuł czasu? Nie wynalazłem żadnego wehikułu czasu.
No dobrze. Udowodnię to panu.
To moje prawo jazdy. Traci ważność w 1987 roku.
Niech pan spojrzy na moją datę urodzenia. Jeszcze się nie urodziłem.
I proszę spojrzeć na to zdjęcie. Mój brat, siostra i ja.
Proszę spojrzeć na bluzkę, doktorze. "Rok szkolny 1984"?
Bardzo kiepski fotomontaż. Pozbawili twojego brata włosów.
Mówię prawdę. Musi mi pan uwierzyć.
A więc powiedz, chłopcze z przyszłości,
kto jest prezydentem Stanów Zjednoczonych w 1985 roku?
- Ronald Reagan. -Ronald Reagan? Ten aktor?
A kto wiceprezydentem? Jerry Lewis?
- Jane Wyman jest pewnie pierwszą damą. -Niech pan zaczeka, doktorze!
A Jack Benny sekretarzem skarbu.
Niech pan posłucha.
Starczy żartów na jeden wieczór. Dobranoc, chłopcze z przyszłości!
Niech pan zaczeka, doktorze.
Ten siniak na głowie. Wiem, skąd go pan ma.
Powiedział mi pan.
Stał pan na sedesie i wieszał zegar,
a potem pan upadł i uderzył głową o zlew.
To wtedy wymyślił pan kondensator strumienia,
który umożliwia podróżowanie w czasie.
Coś jest nie tak z rozrusznikiem, więc ukryłem wóz tutaj.
Kiedy spadłem z sedesu, narysowałem to.
Kondensator strumienia.
To działa!
Działa!
W końcu wynalazłem coś, co działa!
Działa i to jeszcze jak.
Musimy go zabrać do mojego laboratorium.
Musimy wysłać cię do domu!
Już.
Nieważne.
To ja! Spójrz na mnie! Jestem stary!
Mówi doktor Emmett Brown.
Jestem przed centrum handlowym Bliźniacze Sosny.
Dzięki Bogu mam jeszcze włosy.
Co mam na sobie?
To skafander chroniący przed promieniowaniem.
Przed promieniowaniem?
Oczywiście. To skutek wojen atomowych.
To niesamowite.
Przenośne studio telewizyjne.
Nic dziwnego, że prezydent jest aktorem. Musi dobrze wyglądać w telewizji.
Teraz będzie najważniejsze.
Jest elektryczne,
ale potrzebna jest reakcja nuklearna do wytworzenia 1,21 gigawata...
Co właśnie powiedziałem?
...jest elektryczne,
ale potrzebna jest reakcja nuklearna do wytworzenia 1,21 gigawata...
1,21 gigawata!
1,21 gigawata.
Wielkie nieba!
Co to jest gigawat?
Jak mogłem być taki naiwny? 1,21 gigawata!
Tom, jak ja wytworzę taką energię?
To niemożliwe.
Doktorze, potrzebujemy tylko plutonu.
Nie wątpię, że w 1985 pluton można kupić w każdej drogerii,
ale w 1955 nie jest to takie łatwe.
Marty, przykro mi, ale obawiam się, że utknąłeś tu na dobre.
Utknąłem? Nie mogę tu zostać Mam swoje życie w 1985.
- Mam dziewczynę. -Ładną?
Piękną. Szaleje za mną.
Niech pan spojrzy. Oto co mi napisała. Nic dodać, nic ująć.
Doktorze, jest pan moją jedyną nadzieją.
Marty, przykro mi, ale taką moc,
1,21 gigawata, może wytworzyć tylko piorun.
- Co pan powiedział? -Piorun.
Niestety, nigdy nie wiadomo, kiedy i gdzie uderzy.
Teraz wiemy.
To jest to! To jest odpowiedź.
Napisali tu, że piorun
uderzy w ratusz dokładnie o 22:04 w następną sobotę!
Gdybyśmy jakoś okiełznali ten piorun
i skierowali go do kondensatora strumienia,
mogłoby się udać.
W następną sobotę wrócisz do przyszłości!
Dobra. Sobota może być.
Mogę spędzić tydzień w 1955. Mogę się powłóczyć. Pokaże mi pan to i owo.
To nie wchodzi w grę. Nie wolno ci opuszczać tego domu.
Nie wolno ci się z nikim spotykać.
To mogłoby mieć niekorzystny wpływ na przyszłość,
rozumiesz?
Tak, jasne.
Rozmawiałeś z kimś dzisiaj oprócz mnie?
Natknąłem się na swoich rodziców.
O rety! Pokaż mi jeszcze raz to zdjęcie.
Tak myślałem. To potwierdza moją teorię. Spójrz na swojego brata.
Nie ma głowy. Jakby ją wymazano.
Unicestwiono.
LICEUM HIGH VALLEY
Zrobili porządny remont. Budynek wygląda jak nowy.
Według mojej teorii przeszkodziłeś w poznaniu się twoich rodziców.
Jeśli się nie poznają,
nie pobiorą się i nie będą mieli dzieci.
To dlatego twój brat znika.
Jeśli nie naprawisz błędu, to samo spotka twoją siostrę, a potem ciebie.
- Ciężka sprawa. -Ciężar nie ma tu nic do rzeczy.
Który z nich jest twoim tatą?
To ten.
Dobra, chłopaki.
Bardzo śmieszne. Jesteście niezwykle dojrzali.
Może zostałeś adoptowany.
Tak, niezwykle dojrzali.
- Podnieście moje książki. -McFly.
To Strickland.
Jezu, czy on nigdy nie miał włosów?
Weź się do roboty. Jesteś obibokiem.
Chcesz być obibokiem do końca życia?
Nie.
- Co twoja matka w nim widziała? -Nie mam pojęcia.
Podejrzewam, że mamie było go żal, bo jej ojciec potrącił go autem.
On potrącił mnie.
To syndrom Florence Nightingale.
Występuje w szpitalach. Pielęgniarki zakochują się w pacjentach.
Do dzieła, mały.
Cześć, George.
Wszędzie cię szukałem.
Pamiętasz mnie, tego gościa, który parę dni temu uratował ci życie?
Tak.
Chciałbym, żebyś kogoś poznał.
ZABAWA MORSKI CZAR
- Lorraine? -Calvin!
Chciałbym ci przedstawić mojego kumpla, George'a McFly.
Cześć. Miło cię poznać.
- Jak twoja głowa? -Dobrze. W porządku.
Martwiłam się o ciebie, odkąd uciekłeś tamtego wieczoru.
Wszystko w porządku?
- Przepraszam. Muszę iść. -Chodźcie!
Przystojny, prawda?
- Nawet na niego nie spojrzała. -To poważniejsze, niż myślałem.
Twoja mama zadurzyła się w tobie, a nie w twoim ojcu.
Chwileczkę, doktorze.
Twierdzi pan, że moja mama na mnie leci?
- Właśnie. -Ciężka sprawa.
Znowu to mówisz. "Ciężka sprawa".
W przyszłości wszystko jest takie ciężkie?
Jakieś problemy z ziemską grawitacją?
- Co? -Żeby ich wyswatać,
musimy sprawić, by pobyli ze sobą sam na sam.
Musisz doprowadzić do spotkania
o charakterze towarzyskim...
- Ma pan na myśli randkę? -Tak jest!
Jakiego typu randkę? Co robi młodzież w latach 50.?
To twoi rodzice. Powinieneś wiedzieć.
Jakie mają wspólne zainteresowania? Co lubią robić razem?
Nic.
Patrz! Niedługo będzie jakaś zabawa.
Zabawa Morski Czar! Mają na nią pójść.
- Tam po raz pierwszy się pocałują. -Dobra, mały.
Nie odstępuj ojca na krok i dopilnuj, żeby zabrał ją na tę zabawę.
Cześć, George,
pamiętasz tę dziewczynę, której cię przedstawiłem, Lorraine?
- Co piszesz? -Opowiadania.
Opowiadania science fiction o istotach,
które przybywają na Ziemię z innych planet.
Bomba! Nie wiedziałem, że robisz takie twórcze rzeczy.
- Daj przeczytać. -Nie, nie.
Nigdy nie pozwalam nikomu czytać moich opowiadań.
Dlaczego?
A jeśli się nie spodobają? Jeśli ludzie powiedzą, że jestem kiepski?
Podejrzewam, że trudno to zrozumieć.
Nie, wcale nie.
A wracając do Lorraine, George.
Ona naprawdę cię lubi.
Prosiła, bym ci powiedział, że chce, byś ją zaprosił
na zabawę Morski Czar.
- Naprawdę? -Tak.
Musisz tylko podejść do niej i zaprosić ją.
Tutaj, teraz, w stołówce?
A jeśli odmówi? Nie wiem, czy zniósłbym taką porażkę.
Poza tym myślę, że woli iść z kimś innym.
Z kim?
Z Biffem.
- Nie bądź śmieszna. Zgódź się. -Odejdź.
Wiesz, że tego chcesz. Chcesz, żebym ci to dał.
Przestań świntuszyć. Nie jestem taką dziewczyną.
Może jesteś, ale jeszcze o tym nie wiesz.
Zabierz te brudne łapy.
Słyszałeś. Powiedziała, żebyś zabrał te brudne łapy.
Proszę.
Co ci do tego, tępaku?
Widzę, że szukasz guza.
Ponieważ jesteś tu nowy, okażę ci litość. Dzisiaj.
Więc zrób w tył zwrot i wynoś się stąd.
George!
Czemu za mną łazisz?
George, posłuchaj mnie. Jeśli nie zaprosisz Lorraine na tę zabawę,
- będę tego żałował do końca życia. -Nie mogę iść.
Nie obejrzałbym w telewizji programu Science Fiction Theatre.
Tak, ale Lorraine chce iść z tobą. Daj jej szansę.
Nie jestem jeszcze gotowy, by zaprosić Lorraine na zabawę,
i ani ty, ani ktokolwiek inny
nie zmusi mnie do zmiany zdania.
Science Fiction Theatre.
MAGAZYN SCIENCE-FICTION
Kim jesteś?
Milcz, Ziemianinie.
Jestem Darth Vader.
Przybyłem z planety Vulcan.
Marty!
- Marty! -Cześć, George.
Nie było cię w szkole. Co robiłeś?
Zaspałem. Potrzebuję twojej pomocy.
Muszę zaprosić Lorraine na tańce, ale nie wiem, jak to zrobić.
Spokojnie. Jest w kawiarni.
Boże! Jako to się...?
Dlaczego zmieniłeś zdanie?
Zeszłej nocy Darth Vader przybył z planety Vulcan
i powiedział, że jeśli nie zaproszę Lorraine, stopi mi mózg.
Niech to zostanie między nami, dobrze?
- Tak. -Dobra. Jest tam.
Wejdź do środka i zaproś ją.
- Ale nie wiem, co powiedzieć. -Cokolwiek.
Coś naturalnego, pierwsze, co przyjdzie ci do głowy.
Nic mi nie przychodzi do głowy.
Jezu, to cud, że się urodziłem.
- Co? -Nic.
Powiedz jej, że połączyło was przeznaczenie.
Że jest najpiękniejszą dziewczyną, jaką kiedykolwiek widziałeś.
Dziewczyny lubią takie teksty.
- Co robisz? -Zapisuję. To bardzo dobre.
Aha, w porządku. Chodźmy.
- Możesz coś z tym zrobić? -Tak.
Lou, daj mi mleko.
Czekoladowe.
Lorraine. Przeciążenie poręczyło mnie z tobą.
Co?
Chciałem powiedzieć...
Zaraz, zaraz. Chyba skądś cię znam.
Tak.
Tak, jestem George. George McFly.
Jestem twoim przeciążeniem.
To znaczy...
twoim przeznaczeniem.
McFly.
Zdaje się, że zabroniłem ci tu przychodzić.
To cię będzie kosztowało.
Ile masz pieniędzy przy sobie?
A ile chcesz, Biff?
Dobra, gnojku.
- Teraz zamierzam... -Biff. Co to?
To Calvin Klein. Mój Boże, jest wspaniały.
Mały! Stój!
Oddam ci później.
Złamałeś!
Wracaj!
Patrzcie!
Łapać go!
Do wozu! Szybko!
- Na czym on jedzie? -To deska z kółkami.
Jest niesamowity.
- Szybko! -Uważaj na auto!
Zmiażdżę go.
Cholera!
D. JONES - WYWÓZ GNOJU
Wielkie dzięki, mały.
Dopadnę tego sukinsyna.
- Skąd on jest? -Gdzie mieszka?
Nie wiem, ale się dowiem.
O Boże.
Znaleźli mnie. Nie wiem jak, ale znaleźli.
Uciekaj, Marty!
O Boże.
Znaleźli mnie. Nie wiem jak, ale znaleźli.
Uciekaj, Marty!
Doktorze?
Cześć, Marty. Nie słyszałem, jak wchodziłeś.
Fascynujące urządzenie, kamera wideo.
Niech pan posłucha, doktorze.
Nie powiedziałem panu o tym,
- jak nagraliśmy tę taśmę. -Marty, proszę, nie mów.
Nikt nie powinien znać swojego losu.
- Nie rozumie pan. -Właśnie, że tak.
Wiedząc za dużo, narażę swoje istnienie,
jak ty naraziłeś swoje.
Ma pan rację.
Pokażę ci, jak odeślemy cię do domu.
Wybacz, że model jest taki kiepski.
Nie miałem czasu na szczegóły ani na pomalowanie.
- Jest dobry. -Dziękuję.
Poprowadzimy kabel elektryczny
z dachu ratusza
i zawiesimy nad ulicą między dwiema latarniami.
Samochód został już wyposażony w ten długi pręt zakończony hakiem,
połączony bezpośrednio z kondensatorem strumienia.
W odpowiednim momencie zaczniesz jechać ulicą
w kierunku kabla, przyspieszając do 140 km na godzinę.
Według ulotki, w sobotni wieczór dokładnie o 22:04
piorun uderzy w ratusz, elektryzując kabel,
gdy zetknie się z nim nasz hak.
Wówczas 1,21 gigawata energii dotrze do kondensatora strumienia,
a ty wrócisz do 1985 roku.
No dobrze. Zademonstruję ci to. Nakręć samochód i puść go.
Zrobię symulację pioruna.
Gotowy?
Postaw.
Puść.
Dodał mi pan otuchy.
Nie martw się. Ja zajmę się stroną techniczną. Ty zajmij się swoim tatą.
Co się dziś wydarzyło? Zaprosił ją na zabawę?
- Chyba tak. -Co ona na to?
To twoja mama! Znalazła cię! Szybko! Zakryjmy wehikuł czasu.
Cześć, Cal... Marty.
Lorraine.
Skąd wiedziałaś, że tu jestem?
Śledziłam cię.
To jest doktor... Mój wuj. Doktor Brown.
- Witam. -Witam.
Marty, może jestem zbyt bezpośrednia,
ale zastanawiałam się, czy nie zaprosiłbyś mnie
na sobotnią zabawę.
To znaczy... To znaczy, że nikt cię nie zaprosił?
Nie. Jeszcze nie.
- A George? -George McFly?
Jest fajny i w ogóle, ale nie...
Uważam, że mężczyzna powinien być silny,
by móc obronić siebie...
i kobietę, którą kocha.
Mam rację?
Tak.
Nadal nie rozumiem.
Jak mam z nią iść na zabawę,
skoro ty z nią idziesz?
Bo ona chce z tobą pójść, George.
Tyle że jeszcze o tym nie wie.
Dlatego musimy jej pokazać, że jesteś waleczny.
Że jesteś kimś, kto potrafi obronić siebie
i kobietę, którą kocha.
Tak, ale jeszcze nigdy nie wszcząłem bójki.
Nie musisz wszczynać bójki, tato...
Ta-ta-tira-ra.
Będziesz ją ratował, prawda?
Przypomnijmy sobie plan. 20:55, gdzie będziesz?
Na zabawie.
- A gdzie ja będę? -W samochodzie, razem z nią.
Około 21:00 bardzo się na mnie zdenerwuje.
Dlaczego się na ciebie zdenerwuje?
Ponieważ porządne dziewczyny denerwują się, gdy ktoś chce je wykorzystać.
Będziesz ją obmacywał...
Nie, George. Słuchaj.
To tylko gra, jasne?
A więc o 21:00 będziesz szedł przez parking.
Zobaczysz szamotaninę w samochodzie.
Podejdziesz do wozu, otworzysz drzwi i powiesz...
Twoja kwestia, George.
Hej ty, zabieraj te cholerne łapy!
- Naprawdę powinienem przekląć? -Jasne.
Do licha, musisz przekląć.
Dobrze. Potem uderzysz mnie w brzuch.
A ja upadnę na ziemię, jasne?
Potem ty i Lorraine będziecie żyli razem długo i szczęśliwie.
Dla ciebie to takie łatwe. A ja... tak bardzo się boję.
Nie ma się czego bać. Potrzeba tylko trochę wiary w siebie.
Wiesz, jeśli się do czegoś naprawdę przyłożysz, osiągniesz wszystko.
Prognoza pogody na dzisiejszy wieczór.
Czyste niebo, tylko trochę pojedynczych chmur.
Niż, temperatura 8 stopni.
Jesteś pewien, że będzie burza?
Od kiedy to ludzie potrafią przepowiadać pogodę, a tym bardziej przyszłość?
Będzie mi bardzo smutno, gdy wrócisz do przyszłości.
Odmieniłeś moje życie, nadałeś mu sens.
Sama świadomość, że będę tu w 1985 roku.
Że uda mi się to zbudować.
Że będę mógł podróżować w czasie!
To będzie trudne, czekać 30 lat, żeby porozmawiać
o wszystkim, co się wydarzyło w ciągu kilku ostatnich dni.
Będę za tobą tęsknił, Marty.
A ja za panem.
- Doktorze, co do przyszłości... -Nie!
Ustaliliśmy już,
że informacje o przyszłości mogą być bardzo niebezpieczne.
Nawet jeśli masz dobre intencje, skutek może być fatalny.
Cokolwiek chciałeś mi powiedzieć, dowiem się tego we właściwym czasie.
"Drogi doktorze Brown!
"Tej nocy, gdy cofnę się w czasie,
"zostanie pan
"zastrzelony przez terrorystów.
"Proszę, żeby zrobił pan, co tylko można, by zapobiec tej strasznej tragedii.
"Pański przyjaciel,
"Marty".
Nie otwierać do 1985 roku
Dobry wieczór, doktorze Brown. Co to za drut?
To taki mały eksperyment meteorologiczny.
- Co to jest? -Nie! Proszę nie dotykać!
To nowy, specjalistyczny sprzęt do przewidywania pogody.
- Ma pan na to pozwolenie? -Oczywiście.
Chwileczkę. Zaraz poszukam.
MORSKI CZAR
Czy moglibyśmy tu... trochę posiedzieć?
Świetny pomysł. Bardzo chętnie.
Mam już prawie 18 lat. Nie pierwszy raz siedzę z chłopcem w aucie.
Co?
Marty, wydajesz się taki zdenerwowany. Coś jest nie tak?
Nie.
Lorraine, co robisz?
Zwinęłam ją z barku matki.
Nie powinnaś pić.
- Dlaczego? -Bo...
możesz tego potem żałować.
Marty, nie bądź takim sztywniakiem. Każdy, kto jest kimś, pije.
Jezu, do tego jeszcze palisz?
Zachowujesz się jak moja matka.
Teraz będzie krótka przerwa, ale zaraz wracamy,
więc nigdzie nie idźcie.
Marty? Dlaczego jesteś taki spięty?
Lorraine,
czy byłaś kiedyś w sytuacji,
gdy wiedziałaś, jak się zachować,
ale z jakiegoś powodu nie potrafiłaś?
Chodzi ci o zachowanie na pierwszej randce?
Coś w tym rodzaju.
Myślę, że doskonale wiem, o co ci chodzi.
Naprawdę?
Wiesz, co ja robię w takich sytuacjach?
- Co? -Nie przejmuję się.
Coś jest nie tak. Nie wiem, co to jest,
ale gdy cię całuję, to jakbym całowała...
swojego brata.
Mówię od rzeczy, prawda?
Wierz mi, mówisz jak najbardziej do rzeczy.
Ktoś idzie.
Naprawa wozu kosztowała mnie 300 dolarów, sukinsynu,
i teraz to sobie powetuję. Trzymajcie go.
Puść go, Biff. Jesteś pijany.
Patrzcie, kogo tu mamy.
Nie! Zostaniesz tutaj, Lorraine.
- Puść mnie! -Zostaw ją w spokoju, draniu!
Weźcie go stąd. Zaraz do was przyjdę.
Przyznaj, że tego chcesz. Śmiało.
Idźcie już. To nie peep show.
- Włóżmy go tam. -Tak!
To za potarganie mi włosów.
Co robicie z moim autem?
Spadaj, czarnuchu. To nie twoja sprawa.
Kogo nazwałeś czarnuchem, białasie?
Słuchajcie, chłopaki,
nie chcę zadzierać z palaczami marihuany.
Wracaj do mamy, chłopcze.
- Biff! -Szybciej, Biff!
Wypuśćcie mnie stąd!
- Reginaldzie, gdzie są klucze? -Klucze są w bagażniku.
- Możesz powtórzyć? -Klucze są tutaj.
Puść mnie! Nie opieraj się!
Hej ty, zabieraj te cholerne...
Chyba pomyliłeś samochody, McFly.
George, pomóż mi! Proszę!
Odwróć się, McFly, i odejdź.
- Proszę, George. -Jesteś głuchy, McFly?
Zamknij drzwi i zjeżdżaj.
Nie, Biff. Zostaw ją w spokoju.
No dobra, McFly.
Sam tego chciałeś i zaraz to dostaniesz.
Przestań!
Biff, złamiesz mu rękę!
Biff, nie!
Pomóż mi, Reginaldzie.
Cholera! Skaleczyłem się w rękę!
- Czyje? -Moje.
Wielkie dzięki.
Złamiesz mu rękę!
Biff, zostaw go w spokoju!
Puść go!
Nic ci nie jest?
- Kto to jest? -George McFly.
- Ten George McFly? -Przepraszam.
Burza.
Chłopaki, musicie tam wrócić i grać dalej.
Spójrz na rękę Marvina.
Nie może grać taką ręką, a my nie możemy grać bez niego.
Marvin, musisz grać.
Mają się pocałować po raz pierwszy w tańcu.
Bez muzyki nie będą tańczyć. A jeśli nie będą tańczyć i nie pocałują się,
nie zakochają się i przepadłem.
Koniec tańców,
chyba że znasz kogoś, kto umie grać na gitarze.
Teraz piosenka dla zakochanych.
"Ziemski Aniele, Ziemski Aniele
"Czy będziesz moją
"Ukochana"
- George, nie pocałujesz mnie? -Nie wiem.
Spadaj, McFly. Odbijam.
"Ziemski Aniele, Ziemski Aniele
"Którego uwielbiam"
Hej, dobrze się czujesz?
Nie mogę grać.
George!
George.
Przepraszam.
"Myślę o szczęściu z tobą
"Ziemski Aniele, Ziemski Aniele
"Proszę, bądź moją
"Ukochana
"Będę cię kochał wiecznie
"Jestem głupcem
"Głupcem zakochanym
"w tobie"
To było dobre. Zagrajmy coś jeszcze.
Nie. Muszę lecieć.
Zagrajmy. Tym razem coś ostrego.
Coś ostrego.
No dobrze.
Świetnie!
Słuchajcie. To stary kawałek, ale...
Jest stary tam, skąd pochodzę.
No dobra, słuchajcie. Bluesowy riff w B-dur.
Uważajcie na zmiany i trzymajcie tempo, dobra?
"Gdzieś w Luizjanie Nieopodal Nowego Orleanu
"Głęboko w lesie między wiecznie zielonymi drzewami
"Stała chata z ziemi i drewna
"W której mieszkał wiejski chłopak Johnny B. Goode
"Nie umiał czytać ani pisać
"Ale grał na gitarze jak nikt inny
"Graj, graj, Johnny, graj
"Graj, graj, Johnny, graj"
Słyszałem, że dołożyłeś Biffowi. Dobra robota.
Myślałeś o kandydowaniu na przewodniczącego klasy?
"Johnny B. Goode
"Graj, graj, Johnny, graj
"Johnny B. Goode"
Chuck, tu Marvin.
Twój kuzyn, Marvin Berry.
Szukasz nowego brzmienia, prawda?
Posłuchaj tego.
Chyba nie jesteście jeszcze na to gotowi,
ale wasze dzieci będą to uwielbiały.
Lorraine.
- Marty, to była bardzo ciekawa muzyka. -Tak.
Mam nadzieję, że się nie pogniewasz. George odprowadzi mnie do domu.
Świetnie! Dobrze, Lorraine. Miałem przeczucie co do was.
Ja też mam przeczucie.
Słuchajcie, muszę lecieć,
ale chcę wam powiedzieć, że to było bardzo pouczające.
Marty, zobaczymy cię jeszcze kiedyś?
Gwarantuję.
Marty, dzięki za świetne rady.
Nigdy ich nie zapomnę.
Cieszę się, George.
No cóż, powodzenia.
I jeszcze jedno. Gdybyście kiedyś mieli dzieci
i jedno z nich w wieku ośmiu lat
podpaliłoby niechcący dywan w salonie,
nie karzcie go zbyt srogo.
Dobrze.
Marty. Ładne imię.
Cholera! Gdzie jest ten chłopak?
Cholera!
Spóźniłeś się! Nie masz poczucia czasu?
Spokojnie. Musiałem się przebrać.
Myślał pan, że wrócę w tamtych ciuchach?
Ojciec poradził sobie. Plan się powiódł.
Powalił Biffa jednym ciosem.
Nie wiedziałem, że go na to stać. Nigdy w życiu nie postawił się Biffowi.
- Nigdy? -Nie, a co? O co chodzi?
No dobra! Wpiszmy cel podróży.
Dokładnie wtedy przeniosłeś się w czasie.
I dokładnie wtedy tam wrócisz.
Tak jakbyś nigdy się nie przeniósł.
Namalowałem na ulicy białą linię.
Stamtąd wystartujesz.
Obliczyłem dokładną odległość, uwzględniając przyspieszenie wozu
i opór wiatru do momentu, gdy uderzy piorun,
a stanie się to dokładnie za 7 minut i 22 sekundy.
- Gdy zadzwoni budzik, ruszasz. -Dobrze.
No cóż, to chyba wszystko.
- Dzięki. -To ja dziękuję.
Do zobaczenia za 30 lat.
Mam nadzieję.
Nie martw się!
Jeśli hak zetknie się
z kablem przy prędkości 140 km na godzinę,
w momencie, gdy piorun uderzy w ratusz,
- wszystko będzie dobrze. -Jasne.
- Co to jest? -Dowie się pan za 30 lat.
To dotyczy przyszłości, prawda?
- To informacja o przyszłości. -Niech pan zaczeka.
Ostrzegałem cię, mały. Skutki mogą być tragiczne!
Doktorze, musi pan podjąć to ryzyko.
- Zależy od tego pańskie życie! -Nie!
Nie chcę brać odpowiedzialności.
W takim razie powiem panu teraz.
Wielkie nieba!
Weź kabel. Zrzucę ci linę.
Dobra!
Doktorze!
- Szybciej. Przywiąż! -W porządku! Niech pan ciągnie!
Jeszcze!
Doktorze!
Muszę panu coś powiedzieć o przyszłości.
- Co? -Muszę panu coś powiedzieć o przyszłości!
Co?
Tej nocy, gdy cofnę się w czasie, pan...
Doktorze!
Ruszaj!
- Nie, doktorze! -Zobacz, która godzina!
Masz niecałe cztery minuty. Pospiesz się!
Tak!
START
Do licha, doktorze! Dlaczego podarł pan list?
Gdybym tylko miał więcej czasu.
Chwileczkę. Mam go pod dostatkiem.
Mam wehikuł czasu. Mogę wrócić wcześniej i ostrzec go.
Dziesięć minut powinno wystarczyć.
Obwód czasowy włączony. Kondensator strumienia działa.
Silnik pracuje. W porządku.
O, nie. Proszę, nie teraz.
Zapal.
No już. Teraz. Zapal.
Proszę, zapal!
1985 - 01:24
Doktorze.
WSPÓLNOTA CHRYSTUSOWA
Szalony, pijany kierowca.
Essex - DLA DOROSŁYCH 24 GODZINY NA DOBĘ
Witaj, Red.
Wyglądasz świetnie. Wszystko wygląda świetnie.
01:24. Jest jeszcze czas. Jadę, doktorze!
Nie! Tylko nie to! Zapal!
Libijczycy.
CENTRUM HANDLOWE SAMOTNA SOSNA
Nie!
Dranie!
Jedź!
Doktorze!
Nie!
Pan żyje.
Kamizelka kuloodporna?
Skąd pan wiedział?
Nie zdołałem panu powiedzieć.
A cała ta gadka o zaburzeniu przyszłości?
Kontinuum czasoprzestrzennego?
No cóż, pomyślałem sobie: "A co tam".
- W odległą przyszłość się pan przenosi? -Około 30 lat. To ładna, okrągła liczba.
Niech mnie pan tam odwiedzi, dobrze? Będę miał około 47 lat.
Zrobię to.
- Niech pan na siebie uważa. -Ty też.
Dobrze. Pa, Einie.
I niech pan uważa podczas powrotu. Trochę rzuca.
Nie omieszkam.
Co za koszmar.
Jeśli zadzwoni Paul, powiedz mu, że pracuję dziś do późna w butiku.
Lindo, nie jestem twoją sekretarką,
a poza tym dzwonił niedawno do ciebie jakiś Greg czy Craig.
To w końcu Greg czy Craig?
Tracę rozeznanie w twoich chłopakach.
Hej.
- Co się dzieje? -Jemy śniadanie.
Znowu spałeś w ubraniu?
Tak, ja...
Co ty masz na sobie, Dave?
Zawsze chodzę do pracy w garniturze.
- Wszystko w porządku? -Tak.
- Chyba zagramy rewanż. -Rewanż?
- Dlaczego? Oszukiwałaś? -Nie.
- Witajcie. -Dzień dobry.
Mamo! Tato!
- Uderzyłeś się w głowę? -Jesteś cały?
Wyglądacie wspaniale. Mamo, jesteś taka szczupła.
Dziękuję, Marty. George!
Dzień dobry, śpiochu.
- Dzień dobry, Dave. Lindo. -Dzień dobry, mamo.
Marty, byłabym zapomniała. Dzwoniła Jennifer Parker.
Lubię ją. To taka miła dziewczyna.
- Czy to dziś ten wspaniały wieczór? -Co? Co, mamo?
Nie jedziecie nad jezioro? Planowaliście to od dwóch tygodni.
Rozmawialiśmy o tym. Jak mogę jechać nad jezioro?
Auto jest rozbite.
Rozbite?
- Kiedy? Czemu nikt mi nie powiedział? -Cicho.
Auto na pewno jest całe.
Czemu zawsze dowiaduję się ostatni?
Widzisz? Biff go właśnie woskuje.
Biff, mają być dwie warstwy wosku, a nie jedna.
- Właśnie kończę nakładanie drugiej. -Biff, nie próbuj mnie nabrać.
Przepraszam, panie McFly.
Chciałem powiedzieć, że zacząłem nakładać drugą warstwę.
Ach ten Biff. Co za człowiek. Zawsze próbuje się wykręcić.
Od czasów szkolnych muszę go pilnować.
- Chociaż gdyby nie on... -Nigdy byśmy się w sobie nie zakochali.
Racja.
Panie McFly! To właśnie przyszło.
Cześć, Marty. To chyba pańska nowa książka.
Kochanie! Twoja pierwsza powieść.
KOSMICZNY ROMANS GEORGE McFLY
Zawsze mówiłem,
że jeśli się do czegoś naprawdę przyłożysz, osiągniesz wszystko.
Marty, twoje klucze. Wóz jest wywoskowany, gotowy na wieczór.
Klucze?
- Przejedziemy się, proszę pana? -Jennifer!
Jak miło cię widzieć. Niechaj na ciebie popatrzę.
Zachowujesz się, jakbyś nie widział mnie od tygodnia.
Bo tak było.
Nic ci nie jest? Wszystko w porządku?
Tak.
Wszystko gra.
Musisz ze mną wrócić!
- Dokąd? -Do przyszłości.
Co pan robi, doktorze?
Potrzebuję paliwa.
PAN FUZJA DOMOWY REAKTOR
Wsiadaj do samochodu. Prędko!
Nie, dopiero co wróciłem.
Jest tu Jennifer. Wybieramy się na przejażdżkę nowym autem.
Weź ją ze sobą. Jej też ta sprawa dotyczy.
O czym pan mówi?
Co przydarzy nam się w przyszłości?
- Staniemy się dupkami, czy co? -Nie, Marty.
Oboje wyjdziecie na ludzi. Chodzi o wasze dzieci, Marty.
Trzeba im pomóc.
Niech pan cofnie. Zabraknie drogi, żeby się rozpędzić.
Drogi? Tam, dokąd się udajemy, drogi nie są potrzebne.